بێ بەڵێن ( عهدشکن ) به قلم سونیا منصوری
پارت شصت و هفتم :
یزدان موبایل به دست به سمت پنجرهی اتاقش قدم برداشت حتی نفس کشیدنش هم بدون هیچ صدایی بود که نکند لحظهای نفسی از دخترکش را از دست بدهد
پنجره را باز کرده و خیرهی حیاط تاریک مقابلش شد به قدری خیال های رنگی با دیلان در سرش داشت که دیگر تاریکی مقابل به چشمش نمیآمد. نفس بلندی میگیرد و شکر خدایی در دلش میگوید.
برنامهی قبل از خوابی که به تازگی سرش به توافق رسیده بودند از نظرش Ø

لطفا صبر کنید...

م
1رمان خوبیه ای کاش منظمتر پارت بزارین ،مثلا سه روز درهفته گفتین پارت میزارین ولی ده روز یه بارم نمیزارین